Жаңартылған шектердің мәні – жинақтардың толық көлемде жүйеде сақталып, азаматтардың ұзақ мерзімді мүддесіне қызмет етуінде. Бұрынғы әдістеме зейнетақы жүйесінің негізгі мақсатын, яғни зейнетке шыққан жанның жеткілікті табысын қамтамасыз етуді толық көрсетпейтін. Оны өзгертпеген жағдайда, бүгін қаражатты көп мөлшерде шығарып алған азамат болашақта төмен зейнетақыға тап болуы мүмкін еді. Сондықтан жеткіліктілік шегін есептеуде біз «бүгін қанша қаражат шығарып алуға болатынын» емес, «зейнетке шыққаннан кейін жеткілікті табыс болу үшін қанша жинақ сақталуы керек» деген қағидатты басшылыққа алуымыз керек.
Соңғы жылдар тәжірибесі көрсеткендей, бұрынғы параметрлер кезінде мерзімінен бұрын пайдалану болашақ жинақтық зейнетақыны айтарлықтай азайтуы мүмкін. Яғни адам бүгінгі маңызды мәселесін шешкенімен, келешектегі мүмкіндігін төмендетеді. Мемлекет мұндай тәуекелге бей–жай қарай алмайды, себебі 20–30 жылдан кейін бұл тек жеке тұлғалық емес, тұтас жүйелі әлеуметтік проблемаға айналуы мүмкін.
– Жастарға қатысты мәселе қызу талқылануда. Көбі 20–21 жастағы азаматтар үшін жеткіліктілік шегін тым жоғары деп санайды. Неліктен дәл жастар үшін бұл шектер айтарлықтай жоғары болып көрінеді?
– Мұнда ең алдымен әдістеменің өзін дұрыс түсіну маңызды. Ең төменгі жеткіліктілік шегі – бұл жас адамнан бүгін-ақ шотында осындай соманың болуы қажет деген талап емес. Ешкім кеше ғана студент болған немесе еңбек жолын енді бастаған маман бірден қажетті қаражаттың толық көлемін жинауы тиіс деп айтып отырған жоқ. Ең төменгі жеткіліктілік шегі – бұл болашақта зейнеттегі адам лайықты деңгейдегі зейнетақысын алу үшін жүйеде қанша жинақ сақталуы тиіс екенін көрсететін есептік бағдар.